~~ *Living on the Cloud*~~ (και η Εωσφορική μου πτώση!)
Ή αλλιώς, «Ο εκχιπισμός μιας εκλεπτυσμένης Ντάρκισσας», ή αλλιώς «Ταξίδι στην Χώρα της Φυλής των Ανθρώπων Χωρίς Ρούχα», ή αλλιώς «η Betty18».
~~*Aυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο στην Πιστή Αναγνώστρια και Αδελφούλα μου Μαρία!!*~~
Πάνε λίγες εβδομάδες από την ημέρα που χουζούρευα στην παραδοσιακή πανσιόν στα Χανιά. Ακούω τον Κωνσταντίνο να παλεύει να ξεκλειδώσει την πόρτα. Σηκώνομαι απρόθυμα να τον βοηθήσω. «Πιες αυτό!» Με προστάζει συνωμοτικά προτείνοντας μου ένα φλιτζάνι με ζεστό γαλακτερό καφέ. «Πιες το και κάνε ότι καταλαβαίνεις. Είναι η τελευταία φορά που θα χρησιμοποιήσεις κανονική τουαλέτα για τις επόμενες ημέρες».
Πιστοί μου αναγνώστες, ορθώς υποθέσατε.
Μόλις γύρισα από ελεύθερο camping!
..................
«Μαριλένα, μήπως να την αφήσουμε την Κρήτη καλύτερα?» Η παρέα τελικά δεν έκατσε και εμείς ξεφύγαμε κάπου από το budget μας καλοκαιριάτικα. Ξεμείναμε Αύγουστο, με 70 ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι την είχαμε την κοντρίτσα μας τον τελευταίο καιρό για την οικονομική διαχείριση: Τα μόνα αγαθά τα οποία απασχολούν τον άντρα μου είναι το έντυπο υλικό, οι δίσκοι βινυλίου και το τζίν λεμόνι. Από την πλευρά του, με κατηγορεί για υπερβολικό υλισμό (είμαι ικανή να ξοδέψω ολόκληρο τον προϋπολογισμό μας σε παπούτσια και γκουρμέ παγωτά) και αραιά και που με στολίζει με κοσμητικά επίθετα όπως «καλομαθημένη» ή «κακομαθημένη» αν και δηλώνω σύγχυση και δεν καταλαβαίνω την διαφορά μεταξύ των δυο εννοιών. Παρόλα αυτά θα μου επιτρέψετε να παραμείνω πιστή στον αυτοπροσδιορισμό μου:
Είμαι μια εκλεπτυσμένη Ντάρκισσα ευγενικής καταγωγής, χαρακτηριστικότατο δείγμα της συνομοταξίας μου:
Τηρώ αυστηρότατους κανόνες προσωπικής υγιεινής, είμαι ικανή να ξοδέψω ένα ολόκληρο μηνιάτικο για την αγορά μιας (1!) κυλόττας, και μου αρέσουν οι ταινίες του Von Trier.
Γόνος λόγιων αστών και απόγονος αριστοκρατικής οικογένειας με μακρινό γαλαζοαίματο παρελθόν συχνά δικαιολογώ τις ιδιαιτερότητες μου τονίζοντας στον άντρα μου ότι δεν μπορεί να καταλάβει την λεπτότητα του χαρακτήρα μου μιας και ο ίδιος είναι μεγαλοτσιφλικάς από τα Τρίκαλα και βρομοχίππης του κερατά. «Καλά λοιπόν! Θα κάνουμε διακοπές με 70 ευρώ!» Αποφασίζω. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να αποδείξω στον άντρα μου ότι κάθε άλλο παρά καλομαθημένη (ή κακομαθημένη) είμαι. Λογικά, θα κάνει αυτός πίσω. «Εγώ δεν έχω πρόβλημα, εσύ είσαι η καλομαθημένη». Μου απαντάει και το παίρνω πατριωτικά βάζοντας στοίχημα με τον εαυτό μου ότι μπορώ να καταφέρω κάτι τέτοιο.
Γιατί όχι;
(.........Εντάξει, θα κάνω που θα κάνω διακοπές με 70 ευρώ, ένα μικρό cheat το δικαιούμαι, μονολογώ καθώς την ώρα που δεν με προσέχει ο Κωνσταντίνος αντικαθιστώ όλα τα προσωπικά αντικείμενα στον σάκο μου με μπισκότα, σοκολάτες και βρώσιμα πολεμοφόδια. Ακόμα και το νεσεσέρ με τα καλλυντικά μου χρειάστηκε να αφήσω πίσω για να στουμπώσω στην θέση του μια οικογενειακή συσκευασία από κρουασάν. Για κάθε περίπτωση πάντως, χώνω και την πιστωτική μου στον πάτο του σάκου στα κρυφά.)
Δεν είχα ξεκινήσει τις διακοπές μου ακόμα όταν το σύμπαν άρχισε να μου δίνει μικρές σφαλιαρίτσες για να με επαναφέρει στην ευθεία, σε ψηφιακό ακόμα επίπεδο, διασαφηνίζοντας σιγά - σιγά τον όρο καλομαθημένη, αποδεικνύοντας μου πόσο υλίστρια είμαι και υπενθυμίζοντας μου μεγαλόπρεπα την μικρότητα και την ασημαντότητα μου μπροστά Ολότητα και στα Ακασικά αρχεία...
....Ας δοκιμάσω και το νέο αυτό κοινωνικό δίκτυο σκέπτομαι καθώς σερφάρω αργόσχολα δεξιά και αριστερά χαζεύοντας τα πράγματα τα οποία σκοπεύω να αγοράσω από Σεπτέμβρη όπως ένα τάμπλετ και μερικές δεκάδες παπούτσια ακόμα.... Μπαίνω στο σύστημα και ορίζω τα βασικά. Πατώ επόμενο. Η πλατφόρμα μου παρουσιάζει σε δευτερόλεπτα το νέο μου προφίλ. Όχι, δεν καταλάβατε. Δεν το έφτιαξα εγώ. Η πλατφόρμα μόνη της και αυτόματα άντλησε πληροφορίες για τον εαυτό μου από τα υπόλοιπα δίκτυα στα οποία βρισκόμουν συνδεδεμένη. Υπήρχαν τα πάντα εκεί, φωτογραφίες, προσωπικά στοιχεία, ενδιαφέροντα....
It's alive!!!
Ο ψηφιακός μου Φρανκενστάιν με χαιρετά από την οθόνη κλείνοντας μου το μάτι.
Ω!! Θεέ μου!!! Τι Τέρας δημιούργησα!!!
Στραβωμένη επειδή η γκουγκλ έχει λύσει τα υπαρξιακά μου ενώ εγώ όχι και αποφασισμένη να δοκιμάσω το δίκτυο, καθαρίζω τα «μπισκοτάκια» μου και ανοίγω ένα ακόμα πλασματικό email με τα στοιχεία «Betty18LarisaOLE» δηλώνοντας σαν μοναδικό ενδιαφέρον μου την λέξη «Xatzigiannis», ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεγελάσω το σύστημα. Λίγες μέρες αργότερα, συνειδητοποιώ ότι όλοι μου οι λογαριασμοί έχουν κλειδώσει. Εννοώ κάθε mail, κάθε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, κάθε διαδικτυακός τόπος για την πρόσβαση στον οποίο χρειάστηκε να κάνω «Log In» από το ipod μου. Απλά μου απαγορεύεται η είσοδος.
Ω!! Θεέ μου!!! It's alive, και δεν έχω καμία δύναμη επάνω του!!!
Κυρίες και Κύριοι, τελώ υπό ψηφιακή Ομηρία. Μέχρι και την συγκεκριμένη στιγμή όπου γράφω αυτές τις λέξεις δεν γνωρίζω εάν μπορώ να επανακτήσω τον έλεγχο του blog μου. Δηλώνω λαβωμένη. Ο μόνος έγκυρος διαδικτυακός τρόπος για να επικοινωνήσετε μαζί μου αυτή την στιγμή είναι μέσω του email «Betty18LarisaOLE».
Δεν είμαι χαρούμενη για αυτό.
Συμπαντική Αποκάλυψη Νούμερο Ένα !
"Τα πάντα είναι καρμικά. Το σύμπαν στηρίζει τις αποφάσεις μας."
Στις διακοπές μου δεν χρειάζομαι πολλά - πολλά. Αλλά στην μετακόμιση φυσικά και θα πάρω όλα μου τα πράγματα. Τα αγαπώ, πιστεύω ότι με προσδιορίζουν σαν άνθρωπο, προσπαθώ να τεκμηριώσω τις απόψεις μου στον Κωνσταντίνο την ώρα αυτός τρέχει από πίσω μου και αδειάζει τις βαλίτσες που γεμίζω ενώ προσπαθεί να με πείσει ότι το ακριβές αντίγραφο του δίσκου της Φαιστού δεν συγκαταλέγεται στα «απολύτως απαραίτητα» αλλά εμένα μου αρέσει και τον θέλω μαζί μου.
Μου αρέσει το σπίτι μου, δεν πρόκειται να το εγκαταλείψω έτσι αμαχητί...
Το πιάνο μου.....
Τα αγάλματα μου....
Η συλλογή μου με τα δωδεκάποντα...
Τα βιβλία μου.....
Τα όμορφα μαύρα κεράκια μου .....
Η όμορφη μαύρη κορνίζα που μας έφερε δώρο για τον γάμο μας η Μαρία....
«Τρέξτε γρήγορα στο σπίτι!! Έχετε πολύ δουλειά να κάνετε!!» γράφει η εικόνα μέσα. Εδώ θα βάλω κάποια φωτογραφία από τον γάμο μας...Εε.... Όχι, δεν είναι εικόνα, βγαίνει. Αα!! Είναι καρτούλα με ευχές!! Δεν το είχα προσέξει τόσο καιρό..... εεε...! Τι είναι αυτός ο φάκελος; «Κωνσταντίνε!!! Κωνσταντίνε!!! .....Κοίτα...!!!» Ουρλιάζω στον άντρα μου καθώς του δείχνω μερικά στρουμπουλά καφετιά χαρτονομίσματα, δώρο γάμου, το γνωστό σε όλους «φακελάκι», καλά κρυμμένο μέσα στην κορνίζα, η κατάλληλη ανακάλυψη ακριβώς την κατάλληλη στιγμή!!!
Έτσι λοιπόν πιστοί μου αναγνώστες, το σύμπαν αποφάσισε να μας στηρίξει στην γενναία μας αυτή απόφαση και εμείς ξεκινήσαμε τελικά τις Κορνίζα - budget διακοπές μας, απόλυτα σπονσοραρισμένες από την Πιστή Αναγνώστρια και Αδελφούλα μου Μαρία!
Ευχαριστούμε!!! <3
.....................................
Η Χώρα όπου ζει η Φυλή Των Ανθρώπων Που Δεν Φοράνε Ρούχα είναι μια τεράστια παραλία δίπλα σε ένα μικροσκοπικό χωριουδάκι. Στήσαμε την σκηνή μας πολύ κοντά στην τοπική χίπικη καλύβα - καφετέρια - μπαρ, ένα συμπαθέστατο μέρος γεμάτο αιώρες, αναπαυτικές μαξιλάρες, ηλιοτρόπια μέσα σε μεταλλικούς τενεκέδες, κατασκευές με κοχυλάκια και αστερίες και μπόλικους ηλιοκαμένους ανθρώπους χωρίς ρούχα να σαπίζουν σε κάθε γωνία. Αποφάσισα φέτος να ακολουθήσω το διακοπευτικό πρόγραμμα του άντρα μου, ο οποίος το μόνο που ζητά από τις ημέρες αυτές είναι η ελαχιστοποίηση του μήκους των πλευρών του «τρίγωνου της επιτυχίας» όπως το ονομάζει, (θάλασσα - σκηνή - μπαρ), στην προκειμένη περίπτωση ένα σχεδόν ορθογώνιο τρίγωνο με υποτείνουσα 12 μέτρα.
Για να αποδείξω ότι δεν είμαι outsider εγκλιματίζομαι αμέσως.
«Πήγαινε τουλάχιστον λίγο πιο αριστεράααααα, μην γδύνεσαι μέσα στην καφετέριαααα» μου φωνάζει ο Κωνσταντίνος ενώ τρέχει πίσω μου και μαζεύει τα ρούχα που πετάω αλλά έχω ήδη βουτήξει στα γάργαρα νερά.
Το χωριό δεν έχει ΑΤΜ. Γαμώτο.
..................
DAY ONE:
- Ο άντρας μου, μου ανακοινώνει μετά τους νέους του υπολογισμούς (και την γιγαντιαία πίτσα όπου καταβρόχθισα στα Χανιά) ότι διαθέτω το αστρονομικό ποσό των 7 ευρώ ανά ημέρα για τα έξοδα μου, ποσό το οποίο καθημερινά θα πρέπει προσεκτικά να κατανείμω μεταξύ καφέ / ντάκου /και ρακής.
- Εγκατασταθήκαμε αρκετά κοντά σε μια φασαριόζικη παρέα η οποία έχει αράξει με ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο. Δεν ανήκουν στην Φυλή Των Ανθρώπων Χωρίς Ρούχα. Ο ενοχλητικός μου γείτονας αποδείχτηκε εξαιρετικά γκατζετάς καθώς έχει σηκώσει ολόκληρο τον κατάλογο του καλού κατασκηνωτή της φετινής χρονιάς. Κατά τις 1 η ώρα το βράδυ αποφασίζουν να κάνουν μπάρμπεκιου στην μέση της παραλίας. Ευτυχώς ο αέρας φυσούσε από την άλλη και δεν μας πήρανε οι τσίκνες γιατί σήμερα μοιράστηκα με τον άντρα μου έναν ντάκο και μια ρακή. Για να στήσουν το μπάρμπεκιου αυτό χρησιμοποίησαν έναν τεράστιο προβολέα τον οποίο άνοιξαν βραδιάτικα στο πιο κεντρικό σημείο της παραλίας, ενοχλώντας νυχτερινούς κολυμβητές, σπάζοντας ζευγαράκια τα οποία ρομαντζάρονταν υπό το σεληνόφως, και φιλήσυχους αμάχους οι οποίοι προσπαθούσαν να κοιμηθούν μέσα στις σκηνές τους.
- Παραμένοντας πιστή στον αυτοπροσδιορισμό μου και αγνοώντας για την ώρα το μεγαλείο της κατάντιας μου (η οποία επρόκειτο να κλιμακωθεί τις επόμενες ημέρες) προσπαθώ να κερδίσω την εύνοια της Λαϊκής Τάξης με απώτερο σκοπό την χρηματοδότηση υπέρ εμού για την απόκτηση ενός ξυραφακΊου. Δελεάζω τον Λαό με την υπόσχεση ενός Lap dance α-λα Ταραντίνο, με σορτσάκι / σαγιονάρα / και φαγωμένα - ξεβαμμένα νυχάκια, (συνταγή η οποία κάλλιστα λειτούργησε υπέρ του σκηνοθέτη ενθουσιάζοντας τα πλήθη σε γνωστή ταινία του) μέσα στην τοπική καλύβα - μπαρ - παμπ - κλάμπ του μέρους με το εντυπωσιακό μουσικό πρόγραμμα «Παίζω τα πάντα λέμε!» ~ ακούσαμε αλλαγή Megadeth με Ξυλούρη. Η Δημαγωγία αποτυγχάνει παταγωδώς και το μόνο που κέρδισα είναι μια υποτιμητική πλάγια ματιά και ένα ακόμα κοσμητικό επίθετο «ψωνάρα» για την συλλογή μου.
DAY TWO:
- Εφαρμόζω την μέθοδο της Yoga προκειμένου να περιορίσω την τριχοφυΐα μου. Δεν λειτουργεί. Στραβωμένη, προσπαθώ ακόμα να αποδείξω στον άντρα μου ότι η ευγενική καταγωγή μου δεν συνεπάγεται καλομαθισιάς. Αντί για απάντηση, λαμβάνω μια πρακτική συμβουλή : «....να προσέχω καθώς πηγαίνω στα πουρνάρια για να κάνω την ανάγκη μου γιατί μπορεί κάποιο κακεντρεχές ζωύφιο να αδιαφορήσει για την ευγενική καταγωγή μου και να μου τσιμπήσει τον γαλαζοαίματο εκλεπτυσμένο ψωνισμένο πισινό μου».
- Ο ενοχλητικός μας γείτονας με το αυτοκινούμενο σηκώνει στο πόδι ολόκληρο τον καταυλισμό καθώς αποφάσισε μεσημεριάτικα να στήσει μπαλαντέζες σε όλη την παραλία προκειμένου να χρησιμοποιήσει μια ηλεκτρική τρόμπα για φουσκώσει ένα παιδικό σωσίβιο. Λίγη ώρα αργότερα στήνει ένα φορητό ντους δίπλα από το δημόσιο (το οποίο δεν είχε κανένα πρόβλημα και το νερό ήταν ζεστό). Γεμίζει το φορητό ντους με εμφιαλωμένο νερό για να πλυθεί.
- Και ενώ η γκουγκλ αντλεί πληροφορίες για τον εαυτό μου από το blog μου και τα υπόλοιπα δίκτυα, ο άντρας μου έχει επικαλεστεί την εξωτερική βοήθεια της ρακής προκειμένου να καλύψει αυτές τις «μαύρες τρύπες του παρελθόντος μου» οι οποίες αναφέρθηκαν σε προηγούμενο κεφάλαιο.
Συμπαντική Αποκάλυψη Νούμερο Δύο!
"Όση ρακή, τόσο νερό."
Αυτό
μου είπαν να σας πω το σύμπαν, ο Κωνσταντίνος, το στομάχι μου και κάτι
δύστυχοι κατασκηνωτές οι οποίοι δεν χάρηκαν καθόλου με τους ήχους όπου
ακούγονταν μεταμεσονύκτια πολύ κοντά στις σκηνές τους, καθώς η αποκάλυψη
μου έγινε με χρονοκαθηστέρηση.
DAY THREE:
- Εμφανισιακά τουλάχιστον απέχω κατά πολύ από την εικόνα της εκλεπτυσμένης Ντάρκισσας με την ευγενική καταγωγή. Κοντεύω ήδη μια εβδομάδα αξύριστη και δεν έχω ακουμπήσει γλυκό νερό επίσης κάπου τόσο. Τα μαλλιά μου είναι μια (σχεδόν ξανθιά πλέον) μάζα από άχυρο. Έχω τρεις μέρες να φορέσω οποιοδήποτε κομμάτι ύφασμα επάνω μου, με εξαίρεση τις «κοσμικές μου εμφανίσεις» στην ταβέρνα με τον ντάκο και την καλύβα καφετέρια κατά την διάρκεια τον οποίων απλά πετώ πάνω μου ένα φτηνιάρικο φορεματάκι δώρο από περιοδικό. Ανακαλώ τις γνώσεις μου από το Βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών για να καταφέρω να καθαρίσω τα δόντια μου με κάποιον τρόπο.
- Σαν κακόμοιρα κοριτσάκια με τα σπίρτα, πιασμένοι χέρι - χέρι, βρισκόμαστε μπροστά από το περίπτερο του καταυλισμού. Είναι αυτή η μέρα της εβδομάδας όπου ανανεώθηκε το έντυπο υλικό. Επίσης, η ψαριά σήμερον ήτο καλή συμπεραίνουμε από τα παρατεταγμένα στο σχοινί χταπόδια. «Μαζί θα το ξεπεράσουμε αγάπη μου», δηλώνουμε και οι δυο με συμπόνια και σφίγγουμε τα χέρια μας ακόμα περισσότερο καθώς τα δάκρυα κυλάν στα μαγουλάκια. Εμψυχώνω τον άντρα μου για να τον βοηθήσω να καταπολεμήσει τον εθισμό του στο έντυπο υλικό και αυτός με την σειρά του με εμψυχώνει για να με βοηθήσει να καταπολεμήσω τον εθισμό μου στις τραγανιστές βεντούζες.
- Ο ενοχλητικός γείτονας με το αυτοκινούμενο αποφασίζει να επιδείξει όλα του τα ψηφιακά συμπράγκαλα και να αποθανατίσει τις διακοπές του με κάθε gadget το οποίο σχετίζεται με εικόνα και ήχο. Η Φυλή των Ανθρώπων Χωρίς Ρούχα δεν έδειξε καθόλου χαρούμενη για αυτή του την απόφαση. Εξαφανίστηκα κολυμπώντας από το οπτικό του πεδίο καθώς πάντα ήλπιζα ότι το ντεμπούτο μου στο γιουπόρν θα το κάνω παρέα με την Αντζελίνα Τζολί - καθαρά για εμπορικούς λόγους!
DAY FOUR:
- Εντάξει, ίσως δεν τα χρειάζομαι όλα αυτά μαζί μου, μόνο όσα με προσδιορίζουν σαν άνθρωπο.... Αλλά τι με προσδιορίζει σαν άνθρωπο; Αναρτιέμαι καθώς κείτομαι επάνω σε έναν ζεστό βράχο βρόμικη άπλυτη και αξύριστη ενδεδυμένη όπως ακριβώς με γέννησε η μαμά μου (με εξαίρεση τα βατραχοπέδιλα). Τις σκέψεις μου διακόπτουν δυο Γερμανοί τουρίστες οι οποίοι ζητούσαν κατευθυντήριες οδηγίες επίσης ενδεδυμένοι ακριβώς όπως τους γέννησε η μαμά τους (με εξαίρεση τα καουμπόικα καπέλα, τα ταξιδιωτικά πέδιλα και τις κάλτσες μέχρι το γόνατο).
- Ο ενοχλητικός γείτονας με το αυτοκινούμενο έχοντας μια τελείως διαστρεβλωμένη εικόνα για το lifestyle της Φυλής των Ανθρώπων Χωρίς Ρούχα φωνάζει δίπλα μας : «Χάχα, είμαστε πολύ μπροστά!! Θα κόβουμε εισιτήρια σήμερα!!» την ώρα που στήνει μια τεράστια τηλεόραση στην μέση της παραλίας για να δει το Champions League. Η Φυλή των Ανθρώπων Χωρίς Ρούχα δεν έδειξε κανέναν απολύτως ενθουσιασμό και νομίζω ότι ήταν η πολύ συγκεκριμένη αυτή στιγμή όπου ο γείτονας μου σαφέστατα και εμφανέστατα αυτοπροσδιορίστηκε ως «Ο Μαλάκας της Υπόθεσης»!!
- Καταπνίγω την συμφωνική του Βερολίνου σε απευθείας μετάδοση Dolby surround από το στομάχι μου γεμίζοντας ρίγανη και λάδι το ψωμάκι του κουβέρ. Παραγγέλλω ελληνικό καφέ καθώς το «Φρέντο καπουτσίνο μέτριο» ανήκει στις παρελθοντικές εποχές της οικονομικής ευημερίας και γκουγκλάρω από το free Wifi της ταβέρνας φράσεις όπως:
«Broke in the Middle of Nowhere. Now What?»
«Natural Hair growth. Friend or Foe? »
«Eatable things on a Beach».
DAY FIVE:
Η Άρχουσα τάξη ξεπέρασε τα όρια της. Ο άντρας μου δεν με κοιτάζει αυτή την στιγμή και εγώ ρασάρω μέσα στην σκηνή και αδειάζω όλο τον σάκο εκσφενδονίζοντας τα πράγματα μας έξω. Το θυμάμαι ρε γαμώτο, κάπου σε κάποια τσέπη πρέπει να είχα ένα πεντάευρο, είχα πάρει καφέ στο καράβι καθώς πήγαινα στην Αθήνα.....
Ο Κωνσταντίνος με κοιτάζει με απορία καθώς τρέχω άρον - άρον έξω από την σκηνή έχοντας χαράξει πορεία για το μινιμάρκετ του χωριού.
«Αυτά είναι τα όρια μου!» Ανακοινώνω φωναχτά και αυτοπροσδιορίζομαι στην ταμία η οποία κουνάει το κεφάλι της με κατανόηση, την ώρα που πληρώνω ένα μπλοκάκι, ένα στυλό και ένα ξυραφάκι μπικ, πρακτικά ημιξεβράκωτη.
Πιστοί μου αναγνώστες. Αυτή την στιγμή κάθομαι στο χίπικο καφέ και σας γράφω αναλογικά από το σημειωματάριο μου, στο οποίο ο Κωνσταντίνος ζωγράφισε παραθυρικό περιβάλλον και έγραψε την φράση «Άΐ - παντ» στο εξώφυλλο.
Δέχομαι μέγιστο χλευασμό και με βομβαρδίζει ακατάπαυστα με φράσεις όπως :
- «Είχες κάνει save;» την ώρα που άνεμος μου παρασύρει το μπλοκάκι, και
- «Αν δεν είχες πάρει το ξυραφάκι θα μπορούσες να είχες αγοράσει το 10αρι μοντέλο» κοροϊδεύοντας με για το μέγεθος του μπλοκ μου.
Τον κοιτάζω στραβωμένη και δεν του μιλάω πια, και σας δηλώνω δημόσια ότι όταν βαδίσω το κόκκινο χαλί δεν πρόκειται να τον πάρω μαζί μου, σε αντίθεση με εσάς πιστοί μου αναγνώστες.
Φιλοσοφώ της συνέπιες του φυσικού και ψηφιακού μου γυμνισμού ενώ χαζεύω και απολαμβάνω τα δροσερά και γάργαρα νερά του Λιβυκού πελάγους, την ανωνυμία μου, την ασημαντότητα μου, την γύμνια μου και την Εωσφορική μου πτώση. Και ας έχασα το στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου για ένα μπλοκ και ένα ξυραφάκι.
Συμπαντική Αποκάλυψη Νούμερο Τρία !
«Μαριλένα.... Έλα να δεις.....!!» Μου φωνάζει ο Κωνσταντίνος ο οποίος βολοδέρνει κάπου έξω από την σκηνή μας και νομίζω προσπαθεί να ανακατασκευάσει τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με ξυλαράκια και πετρούλες.
Στην αμμουδιά δίπλα μας, υπάρχουν μερικά βότσαλα σε συγκεκριμένο σχηματισμό. Μετά από προσεκτική παρατήρηση συνειδητοποιούμε ότι ο σχηματισμός δημιουργεί το όνομα του μέρους οπού βρισκόμασταν. Τα βότσαλα αυτά ήταν προσεκτικά διαλεγμένα: Λευκά, πλατιά και επίπεδα. Επάνω τους ήταν γραμμένες διάφορες φράσεις με ένα κομμάτι κάρβουνο. Εντυπωσιακό!
Η διήγηση ξεκινά με την φράση «Μάνος + Κλειώ 8/2011»
Συνεχίζουμε την ανάγνωση από βότσαλο σε βότσαλο. Επρόκειτο για οδηγίες προς τους κατασκηνωτές.
- «Να φάτε πρωινό στην «Γαλήνη»»
- «Να πάτε στην σπηλιά»
- «Μην κατουράτε στα δέντρα»
- «Όχι Μαγιό!»
- «Να κάνετε βόλτα με το καραβάκι»
- «Φάτε στην «Ακροθαλασσιά» εάν δεν έχετε λεφτά»
(!!!???!!!)
Και σε διπλανό βοτσαλάκι διαβάζουμε την φράση :
- «Δεν κερνάει, απλά δέχεται πιστωτικές»
!!!!!!
ΩΩ!! Πιστοί μου αναγνώστες!!!!
Τα βότσαλα ορθώς εμίλησαν!!!
Και εγώ επιτέλους απόλαυσα μια στρουμπουλή, ζουμερή μακαρονάδα.!!
Παρακαλώ, εάν γνωρίζετε κάποιους Μάνο + Κλειώ οι οποίοι έκαναν τις διακοπές τους στην Νότια Κρήτη, στείλτε τους το URL να τους ευχαριστήσω προσωπικά για την πολύτιμη πληροφορία!
Πιστοί μου αναγνώστες, η έρευνα μου τελείωσε για φέτος και πρέπει να σας ανακοινώσω τα ευρήματα!
- Στρατιωτικός χαιρετισμός στα ανοιχτά με ένα κοπάδι πολύχρωμα ψαράκια. Κόστος : H μάσκα, ο αναπνευστήρας και τα πέδιλα.
- Ανάγνωση ενός συναρπαστικού βιβλίου την ώρα που λικνίζεσαι σε μια αιώρα ακούγοντας τα τζιτζίκια. Κόστος: Το βιβλίο.
- Να ανοίγεις τα μάτια σου με την εμφάνιση της πρώτης ηλιαχτίδας και να δίνεις μια άμεση βουτιά μέσα στα δροσερά νερά. Κόστος: Nada.
- Μια γλυκιά συνεύρεση με τον άνθρωπο σου κάτω από τον (ή μέσα στον;) γαλαξία καταλήγει σε μεταφυσική εμπειρία. Κόστος: Nada.
- Να κοιμάσαι χύμα στο κύμα κυριολεκτικά πάνω στα βότσαλα και κάτω από τα αστέρια. Κόστος: το sleeping bag.
- Η έκφραση στο πρόσωπο του υπαλλήλου την ώρα που πληρώνεις έναν φραπέ με πιστωτική κάρτα. Κόστος: ο φραπές και οι τόκοι.
- Ένα αναμνηστικό βραχιολάκι για το πόδι δώρο από τον άντρα σου την στιγμή που δεν έχετε δεκάρα για να φάτε. Κόστος: Λιγότερο από καφέ, Αξία : ανεκτίμητη.
Οι Κορνίζα- Budget διακοπές μου ήταν από τις καλύτερες που έχω κάνει ποτέ!
Δάκρυσα όταν ξανφόρεσα ρούχα.
Δοκιμάστε το!
Αυτό με πρόσταξε το Σύμπαν να σας μεταδώσω!
Τα μόνα πράγματα που χρειάζομαι τελικά, είναι τα πιστά μου άρβυλα, το νεσεσέρ με το τρίπτυχο της ηδονής (μπατονέτες, οδοντικό νήμα και ξυραφάκι) και κάτι να σας γράφω!
Α, και το αλλόκοτο κεφάλι μου! ;)